Kalabalık bir arkadaş grubunda bulunmanıza rağmen kendinizi yalnız, görünmez veya diğer insanlardan kopuk hissetmeniz mümkündür. Çevrenizdeki kişiler sohbet ederken, gülerken ve keyifli vakit geçirirken aynı duyguları paylaşamamak, bulunduğunuz ortama ait olmadığınızı düşündürebilir. Herkes Eğlenirken Kendimi Ortamın Dışında Hissediyorum düşüncesi, sosyal ortamlarda yaşanan aidiyet eksikliği, duygusal uzaklaşma, sosyal kaygı veya kişinin kendi beklentileriyle çevresindeki deneyimler arasındaki farklılıktan kaynaklanabilir. Bu his her zaman insanlarla iletişim kurmakta zorlandığınız anlamına gelmez. Bazen bulunduğunuz grubun iletişim biçimi, bazen de o dönemdeki psikolojik ihtiyaçlarınız sosyal deneyiminizi etkileyebilir.
Kalabalık Ortamlarda Neden Yalnız Hissedilir?
Yalnızlık, her zaman fiziksel olarak tek başına olmakla ilişkili değildir. İnsanlar, çevrelerinde çok sayıda kişi bulunmasına rağmen duygusal yakınlık kuramadıklarında yalnızlık yaşayabilirler. Özellikle sohbetlerin yüzeysel kaldığı, kişisel düşüncelerin paylaşılmadığı veya karşılıklı ilginin sınırlı olduğu ortamlarda bu duygu belirginleşebilir.
Sosyal ilişkilerde aidiyet hissinin gelişmesi için kişinin kendisini kabul edilmiş, anlaşılmış ve grubun doğal bir parçası olarak görmesi gerekir. Arkadaşlarınızın ortak anıları, alışkanlıkları veya ilgi alanları sizin deneyimlerinizden farklıysa konuşmalara katılmakta zorlanabilirsiniz. Bu durum zamanla grubun dışında kaldığınız düşüncesini güçlendirebilir.

Ancak bir ortama ait hissetmemek, mutlaka çevrenizdeki insanların sizi istemediği anlamına gelmez. Bazı durumlarda iletişim tarzlarının uyuşmaması veya sosyal beklentilerin farklılaşması, dışlanma yaşanmamasına rağmen benzer duygular oluşturabilir. Gerçek bir dışlanma davranışıyla kişisel yorumlar arasındaki farkı değerlendirmek, yaşanan deneyimi anlamlandırmaya yardımcı olur.
Başkalarının Eğlenmesi Neden Kişisel Bir Yetersizlik Gibi Algılanabilir?
Sosyal ortamlarda insanların nasıl davranması gerektiğine ilişkin görünmez beklentiler bulunabilir. Bir arkadaş buluşmasına katılan kişi, herkes gülerken kendisinin de eğlenmesi gerektiğini düşünebilir. Beklediği keyfi alamadığında ise sorunun kendi kişiliğinden kaynaklandığına inanabilir.
Özellikle sosyal karşılaştırma eğilimi yüksek kişiler, çevrelerindeki insanların rahatlığını kendi davranışlarıyla kıyaslayabilir. Başkalarının kolayca sohbet başlatması, şakalaşması veya dikkat çekmesi, kişinin kendisini sosyal açıdan yetersiz değerlendirmesine neden olabilir. Oysa dışarıdan gözlemlenen rahatlık, insanların iç dünyasını bütünüyle yansıtmaz.
Herkes Eğlenirken Kendimi Ortamın Dışında Hissediyorum düşüncesine sıklıkla “Neden onlar gibi olamıyorum?” veya “Benimle ilgili bir sorun mu var?” gibi sorgulamalar eşlik edebilir. Bu tür değerlendirmeler, kişinin bulunduğu anı deneyimlemek yerine sürekli kendi davranışlarını kontrol etmesine yol açabilir.
Kendini aşırı gözlemleme, sosyal etkileşimin doğallığını azaltabilir. Söylenecek cümleleri önceden planlamak, verilen tepkileri tekrar tekrar değerlendirmek veya başkalarının yüz ifadelerinden olumsuz anlamlar çıkarmak, sosyal kaygıyı artırabilir. Dolayısıyla yaşanan rahatsızlık bazen ortamın kendisinden çok, kişinin o ortamda kendisine yönelttiği eleştirilerle ilişkili olabilir.
Sosyal Ortamlarda Dışarıda Kalma Hissiyle Nasıl Baş Edilebilir?
Sosyal bir buluşmada kendinizi dışarıda hissettiğinizde, hemen ortamdan uzaklaşmak veya kendinizi konuşmaya zorlamak yerine yaşadığınız duygunun kaynağını anlamaya çalışabilirsiniz. Bazen belirli kişilerle iletişim kurmak zor gelirken daha küçük gruplarda kendinizi rahat hissedebilirsiniz. Sosyal deneyimlerinizi gözlemlemek, hangi koşulların size iyi geldiğini belirlemenizi ve iletişim alışkanlıklarınızı daha bilinçli değerlendirmenizi sağlayabilir.
- Kalabalık sohbetlere katılmakta zorlanıyorsanız güvendiğiniz bir kişiyle kısa ve birebir konuşmalar başlatabilirsiniz.
- Dışlandığınızı düşündüğünüz anlarda varsayımlarınız yerine insanların size yönelik somut davranışlarını değerlendirebilirsiniz.
- Kendinizi sürekli başkalarıyla karşılaştırdığınızı fark ettiğinizde dikkatinizi konuşmanın içeriğine yönlendirmeyi deneyebilirsiniz.
- İlginizi çekmeyen etkinliklere sırf kabul görmek amacıyla katılmak yerine kişisel tercihlerinize uygun buluşmalar seçebilirsiniz.
- Sosyal ortamlarda yoğun gerginlik yaşıyorsanız kısa molalar vererek duygusal yükünüzü düzenlemeye çalışabilirsiniz.
- Arkadaşlık ilişkilerinizde sürekli geri planda kaldığınızı hissediyorsanız ihtiyaçlarınızı uygun bir zamanda açık ve sakin biçimde ifade edebilirsiniz.
Aidiyet Duygusu İle Sosyal Çevre Uyumu Arasındaki İlişki
Her sosyal grup, üyeleri arasında aynı düzeyde yakınlık oluşturmaz. Bazı arkadaşlıklar ortak aktiviteler üzerinden gelişirken bazıları duygusal paylaşım, güven ve karşılıklı anlayış temelinde ilerler. Kişinin ihtiyaç duyduğu ilişki biçimiyle içinde bulunduğu grubun sunduğu iletişim arasında farklılık olduğunda aidiyet duygusu zayıflayabilir.
Örneğin sürekli kalabalık eğlenceler düzenleyen bir arkadaş grubunda, daha sakin ve derin sohbetlerden hoşlanan bir kişi kendisini geri planda hissedebilir. Bu deneyim, kişinin sosyal becerilerinin yetersiz olduğunu göstermez. Sosyal tercihlerin farklı olması, ilişkilerden alınan doyumu etkileyen doğal bir durumdur.
Aidiyet duygusunu değerlendirirken yalnızca bir etkinlikte ne kadar eğlendiğinize odaklanmak yeterli değildir. Düşüncelerinizi rahatlıkla ifade edip edemediğiniz, sınırlarınıza saygı gösterilip gösterilmediği ve zor zamanlarınızda karşılıklı destek bulunup bulunmadığı da dikkate alınmalıdır.
Sürekli kabul görmek için kişiliğinizi değiştirdiğinizi, istemediğiniz davranışlara katıldığınızı veya düşüncelerinizi gizlediğinizi fark ediyorsanız sosyal çevrenizin beklentilerini yeniden değerlendirmeniz yararlı olabilir. Sağlıklı ilişkilerde insanların her konuda aynı düşünmesi gerekmez. Farklılıkların kabul edilmesi ve kişisel sınırların korunması, daha güvenli ilişkilerin gelişmesine katkıda bulunur.
Dışlanmış Hissetmek Ne Zaman Psikolojik Destek Gerektirir?
Herkes Eğlenirken Kendimi Ortamın Dışında Hissediyorum düşüncesi zaman zaman ortaya çıkıyorsa bu durum tek başına psikolojik bir rahatsızlığa işaret etmez. Ancak söz konusu his farklı ortamlarda sürekli tekrarlanıyor, sosyal etkinliklerden kaçınmanıza neden oluyor veya kendinize ilişkin olumsuz düşüncelerinizi yoğunlaştırıyorsa daha ayrıntılı değerlendirilmesi gerekebilir.
Özellikle sosyal buluşmalardan önce yoğun endişe yaşamak, etkinlik sonrasında konuşmaları zihinde tekrar tekrar değerlendirmek, reddedilme korkusuyla iletişimden uzaklaşmak veya giderek yalnızlaşmak, üzerinde durulması gereken belirtilerdir. Bu deneyimlere uzun süren isteksizlik, belirgin üzüntü veya günlük yaşamda işlev kaybı eşlik ediyorsa psikolojik destek ihtiyacı daha belirgin hâle gelebilir.
Bir psikologla gerçekleştirilen görüşmelerde sosyal ortamlarda yaşanan düşünceler, duygusal tepkiler, geçmiş ilişki deneyimleri ve kaçınma davranışları birlikte değerlendirilebilir. Gerektiğinde bilişsel davranışçı terapi gibi bilimsel temelli yaklaşımlar aracılığıyla olumsuz otomatik düşünceler ve sosyal kaygıyı sürdüren davranışlar üzerinde çalışılabilir.
Psikolojik destek alma kararında temel ölçüt, kaç kişilik bir arkadaş grubuna sahip olduğunuz değil, yaşadığınız duygunun yaşam kalitenizi ne ölçüde etkilediğidir. Sosyal ilişkilerinizde giderek daha fazla geri çekiliyorsanız veya kendinizi kabul ettirmek için sürekli kişisel sınırlarınızdan ödün veriyorsanız bu örüntüleri bir uzmanla ele almak, ihtiyaçlarınıza daha uygun ilişkiler kurmanıza yardımcı olabilir.

Bir yanıt yazın
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.